Japonya ve üzerinde yaşayan japonlar acaip insanlardır. KFC’de yemek yerken duvardaki Colonel’in (KFC’nin kurucusu) resminin resmini çekenden, hentailerle gösterdikleri acaip acaip fantezilerine kadar hergün yeni birşeyle beni şaşırtmayı sürdürüyorlar.
Birkaç ay öncesine kadar japonların şu dünyada sadece iki şeyi becerebileceklerini düşünürdüm. Birincisi taklit etme yetenekleriydi. Bu adamlar bugün teknoloji deviyse Avrupa’nın ve ABD’nin keşfettiği her teknolojiyi taklit edip geliştirerek piyasaya sürmeleridir. İkinci şey ise animeleri oluyor. Özellikle bir iki japon dizisi izledikten sonra rol kesme kabiliyeti sıfır olan japonların yeteneklerini çizgiler üzerinden gösterdiklerini düşünmeye başladım. Death Note, Neon Genesis Evangelion, Claymore ve benim şahsi favorim Lost’dan daha kompleks bir kurgu, Battlestar Galactica’dan daha derin karakterler ve Supernatural’den daha iyi verilen abi-kardeş ilişkisiyle Full Metal Alchemist… (kısmetse yakında bu sayfalara konuk da ederiz FMA’i) Animeleri sayesinde bu adamların rock müzikte de başarılı olduklarını farkettim. Birkaç animeden seçtiğim şarkıları koyayım istedim.
Afferim bu yolda devam edin.
Filmin konusu basit aslinda meksikalilar ile amerikalilar arasinda yasanan uyusuturucu ticareti kanli bitmis, oradan tesadufen gecmekte olan Josh Brolin’in canlandirdigi Llewelyn Moss para dolu cantayi alarak esas voliyi vuran olmustur. Ancak meksikalilardan parayi alacak olan (yada uyusturucuyu orayi tam anlamadim.) su katilmamis psikopat Anton Chigurh (Javier Bardem) bu kapkaci gururuna yediremez. (Yada herifi geberteyim de millet ne kadar psikopat oldugumu anlasin diye dusunur.) Moss’un pesine takilir. Tommy Lee Jones abimizde Hulusi Kentmen tadindaki komiser roluyle takilir falan filan.
